ضرورت تقویت گردشگری کودک، سرمایه گذاری روی آینده

­هم زمان با هفته گردشگری، توجه به زوایای مغفول مانده این صنعت پراهمیت بیش از پیش ضروری به نظر می رسد.

به گزارش  خبرگزاری صداوسیما  «گردشگری کودک» نه تنها یک تفریح ساده، بلکه بستر پرورشی هویت، خلاقیت و مهارت های اجتماعی نسل آینده است. کودکان در سفر صرفاً بیننده نیستند، بلکه با حواس پنج گانه خود جهان اطراف، میراث فرهنگی و زیست بوم را کشف می کنند.

با این حال، صنعت گردشگری کشور همچنان رویکردی بزرگسال محور دارد و نیازمند تحولی جدی در حوزه کودکان است.  برای تحقق این هدف و توسعه عملیاتی گردشگری کودک در ایران، اجرای راهکار های زیر مفید خواهد بود:

آموزش و صدور گواهی تخصصی «تورلیدر کودک»: تربیت راهنمایانی که با روان شناسی رشد و فنون قصه گویی برای کودکان آشنا باشند.

مناسب سازی موزه ها و سایت های تاریخی: تعبیه مسیر های تعاملی، لمسی و برنامه های کارگاهی دستی متناسب با سنین پایین.

طراحی تور های تجربه محور و بومی: کارگاه های پخت نان سنتی، سفال گری و شناخت محیط زیست به جای بازدید های صرفاً دیداری.

استانداردسازی زیرساخت های اقامتی: الزام هتل ها و اقامتگاه های بوم گردی به ایجاد فضا های بازی ایمن و ارائه منوی غذایی کودک.

توسعه نشان استاندارد «دوستدار کودک»: اعطای تسهیلات و امتیاز ویژه به فعالان بخش خصوصی که خدمات تخصصی خانواده ارائه می دهند.

همکاری وزارت میراث فرهنگی و آموزش وپرورش

در هفته گردشگری، صحبت از صنعتی است که می تواند ساختار تربیتی و اقتصادی جامعه را متحول کند؛ در این میان، به «گردشگری کودک» انطور که باید بهش نپرداخته شده.

سفر برای کودکان تنها تفریح و بازی نیست، بلکه کلاس درسی زنده برای تقویت هوش اجتماعی، استقلال، دوستی با طبیعت و شناخت هویت فرهنگی است. وقتی کودکی سفالگری در میبد یا کیهان شناسی در کویر را از نزدیک لمس می کند، آموزش از حالت انتزاعی خارج شده و به تجربیه ای زیسته و ماندگار تبدیل می شود.

برای توسعه این حوزه نیازمند تغییر نگاه از «کودک به عنوان همراه» به «کودک به عنوان گردشگر مستقل» است.

برای تحقق پایدار گردشگری کودک در کشور، اجرای راهکار های زیر ضروری است:

طراحی برنامه های سفر درون مدرسه ای و خانوادگی: برگزاری تور های تخصصی «سفر-یادگیری» با محتوای بوم شناسی، آرکیولوژی (باستان شناسی کودک) و مشاغل.

اعطای گواهینامه «دوستدار کودک» به تأسیسات گردشگری: استانداردسازی هتل ها، اقامتگاه های بوم گردی و رستوران ها از نظر ایمنی، فضا های بازی و منوی ویژه.

تربیت راهنمایان تخصصی (راهنمای کودک): آموزش لیدر هایی مسلط به فنون قصه گویی، بازی سازی و ارتباط با نسل جدید.

مناسب سازی موزه ها و سایت های تاریخی: ایجاد بخش های تعاملی و لمسی برای کودکان جهت درک بهتر تاریخ و هنر.

لزوم همکاری میان وزارت میراث فرهنگی و وزارت آموزش و پرورش

همکاری میان وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و وزارت آموزش و پرورش، نقطه ی تلاقی دو رکن بنیادین کشور است: «هویت و تاریخ» از یک سو، و «تربیت و آموزش نسل آینده» از سوی دیگر.

نهادینه سازی هویت ملی و پاسداری از میراث فرهنگی: یادگیری مفاهیم تاریخی و فرهنگی در کلاس های درس بیشتر انتزاعی است. حضور دانش آموزان در بنا های تاریخی و محوطه های باستانی، تاریخ را برای آنها ملموس کرده و تعصب مثبت نسبت به حفظ میراث ملی را از سنین پایین شکل می دهد

تحول در نظام آموزشی (از حافظه محوری به تجربه محوری): سفر های یادگیری و بازدید های هدفمند، کلاس درس را به پهنه کشور گسترش داده و یادگیری را عمیق و ماندگار می سازد

توسعه پایدار گردشگری داخلی: دانش آموزان سفیران گردشگری در خانواده ها هستند. آشنایی آنان با جاذبه های کمترشناخته شده، فرهنگ سفر مسئولانه و احترام به محیط زیست، الگوی سفر کل جامعه را اصلاح می کند.

کشف استعداد ها و رونق صنایع دستی: آشنایی دانش آموزان با هنر های سنتی و صنایع دستی ایرانی در قالب زنگ های هنر و حرفه وفن، نه تنها به حفظ این هنر ها کمک می کند، بلکه زمینه اشتغال زایی و کشف استعداد های کارآفرینی در نسل جدید را فراهم می سازد.

پیشنهادات کاربردی و راهکار های اجرایی

تدوین سند جامع «اردو» (سفر های هدفمند آموزشی)

جایگزینی اردو های سنتی با تور های موضوعی: طراحی اردو ها بر اساس کتاب های درسی (مثلاً بازدید از زیست بوم ها برای درس علوم، یا بازدید از آثار تاریخی برای درس تاریخ).

کاهش بوروکراسی و تسهیل مجوزها: ایجاد سامانه یکپارچه میان دو وزارتخانه برای صدور سریع مجوز اردو ها و ارائه تخفیف های ویژه (یا رایگان سازی) بلیت موزه ها و سایت های تاریخی برای گروه های دانش آموزی.

ورود صنایع دستی و هنر های سنتی به زنگ های پرورشی و کاروفناوری.

کارگاه های زنده در مدارس: دعوت از استادکاران و هنرمندان برجسته صنایع دستی برای برگزاری کارگاه های یک روزه ساخت صنایع دستی در مدارس.

بازار های دانش آموزی صنایع دستی: برگزاری نمایشگاه ها و بازارچه های فروش دست سازه های دانش آموزان با همکاری معاونت صنایع دستی در هفته گردشگری یا ایام دهه فجر.

گنجاندن مفاهیم گردشگری و میراث در متون درسی

بازنگری محتوای کتب درسی: افزودن فصل هایی درباره «فرهنگ سفر»، «گردشگری سبز و مسئولانه»، و «شناخت مفاخر و میراث مادی و معنوی» با همکاری کارشناسان میراث فرهنگی در کتب درسی دوره ابتدایی و متوسطه.

اجرای طرح "یک مدرسه، یک اثر تاریخی"

پذیرش سرپرستی معنوی آثار: واگذاری سرپرستی معنوی و مسئولیت پاک سازی/مراقبت از یک اثر تاریخی یا جاذبه طبیعی نزدیک به مدرسه به دانش آموزان، جهت تقویت حس مسئولیت پذیری اجتماعی و شتیاق به حفظ محیط زیست.

کودک امروز نیازمند ایمنی، زیرساخت های مناسب و تجارب یادگیری است اما فردا، گردشگر و تصمیم گیری خواهد شد که می تواند آینده صنعت گردشگری را توسعه و رونق بدهد.

نظرات

captcha